wizualizacje

Kamerę wirtualną charakteryzują następujące parametry: położenie, kierunek w jakim jest skierowana zaś ogniskowa – mają one swoje refleks w środku matematycznym modelu kamery. Obrazy trójwymiarowe są tworzone głównie w technice rastrowej, wektorowo przedstawia się jak już obrysy, szkice itp. Głównym problemem wewnątrz obu przypadkach jest przypisanie powierzchni widocznych, teraz dobór tych obiektów (czy też ich części), które są widoczne wewnątrz danym rzucie. Robi się to np. przez bufora Z, sortowania względem głębokości, śledzenia promieni. Ponadto przeważnie obserwujemy drobny element sceny, skutkiem tego ponadto scena być może składać się od wielkiej wizualizacja liczby obiektów (sięgającej poniekąd setek milionów), toteż równie grunt jest epitet, które obiekty mogą istnieć widoczne, żeby robić wyłącznie te dane, które istotnie są potrzebne. Zobacz: ekstrakcja niewidocznych powierzchni. Realizm [edytuj] Odbicie a kolaps światła, miękkie cienie Rozpraszanie światła pod powierzchnią obiektu (ang. subsurface scattering) Realizm obrazów generowanych za pomocą komp jest wewnątrz większości zastosowań bardzo obowiązujący. Aby go trwać modeluje się oświetlenie: definiuje światła, powierzchniom obiektów trójwymiarowych nadaje kolor oraz fakturę, określa cienie rzucane za pomocą obiekty, odbicia zwierciadlane, załamanie i rozpraszanie światła itd., itp. Metody, które pozwalają na bardzo dokładne obraz scen trójwymiarowych są podobnie ogromnie kosztowne obliczeniowo.